Schorsch babbelt
23.08.2019
Diesen Artikel
23.08.2019 15:03
Drucken Vorlesen Senden
Leserbrief
22

. . . iss midd soinere Fra a emol zu dere Smardfoun-Veouschdaldung in de evoangelisch Käisch in Feerd goange. Do häwwese in dere Woch jo de nimäi goanz sou junge Leid emol veklickerd, woas midd denne neimorrische Händis lous iss. Die Abberaade, woude nimäi sälwerd noochdenke muschd, woannde oaner dodevu hoschd! Do konnschde doi Heern in die Hoosedasch packe unn de Kobb ausschalde.
 Isch hebb moinere Fra uff de Geboardsdoach a sou oans kaafd. Die goanz Zeid hoddse jo blouß sou e oaldes kadde, zum uffdklabbe. Äwwer seid die oannern Fraue vumm Gsoangveoin e Waddsäbb-Grubb uffgemoachd häwwe, hoddse desdewäije gedribbeld. Sie hodd hoald nimäi es goanze Gedraadsch middkriggd. De oannern Doach isse erschd emol veschrocke, wiese vumm Oikaafe hoamkumme iss unn dess Smardfoun hodd genau gewissd, wouse war unn hoddse gfroagd, wies dord gewäse iss!
 „Dess Ding waas genau, wou isch die Weck kaafd hebb, unn wou isch wäije de Worschd war!“, hoddse gemauld! Iss jo koa Wunner, dess war jo a debai! Woann de nedd willschd, dass der Abbaraad waas, woude disch rummdreiwe duschd, doann lossen dehoam, orre machen aus.
 Isch kenn dess: Des Ding moand, dass isch in de Werdschafd gewäse binn, wounn isch blouß drou vebeilaaf! Do wills als schunn wisse, wie de Ebbelwoi gschmeckd hodd. Alleweil dou isch als uffs oanner Droddwar niwwer gäih, woann uff moinere Seid e Kneib kumme dudd. Nedd, dass dess Ding oam Enn noch moand, isch dehd saufe!
 Geschdern häwweme beim Middoagesse gehockd, do hodd de Fra ehr Smardfoun uff oamol Mussigg gemoachd unn e Bild vunnde Greda iss vorne druff ougzeigd worn. „Jesses, woas issen dess“, hoddse gekrische. Woas werd dess soi – die Greda riefd disch ou. „Wiesou machdse dess nedd mimm Telefon?“, fregd se. Telefoniern uffem Smardfoun – wer kimmden uff souwoas?
Bis zum Negschdemol,
eiern Schorsch

 

SOCIAL BOOKMARKS
23.08.2019 15:03
Drucken Vorlesen Senden
Ihre Meinung interessiert uns