"De Schorsch": Im Doal sinn se uffem rischdische Wäg – moanschmol
De Schorsch glaabd, dass dord oan woas Groußem gebosseld wärd.
Weschedzdoal. De Schorsch glaabd jo, dass die de Leid woas soache wollde bei dere Boijermoaschder-Fasnoachd in Merleboch. Wiese do glei oam Oufoang die Fackel midd dem olümbische Feier doischs goanze Weschedzdoal gedroache häwwe – vunn Feerd nooch Rimboch, unn doann iwwer Bäikene nooch Merleboch: Do schwoand oam doch woas! Du muschd uff de Schul nedd de gräischde Madschoores gewäse soi, um zu kabiern, woas do lous iss. Isch glaab, hoamlisch douhn die lengschd drou bossle, dasses goanze Doal zu oanere Gemoinde wärd.
Woann äijendwoann emol dess grouße Feschd fer denn Zoammeschluss vumm Weschedzdoal iss, wärd beschdimmd der Film vunn dere Fasnoachd nochemol laafe gelossd. „Sou hodds sällemols ougfoange“, wärnse doann all soache. Doann wärds a nimäi bassiern, dass de Rimbescher Boijermoaschder sisch velaafe dudd unn schdadd in Merleboch midd dere Fackel erschd in Bäikene rauskumme dudd.
Isch waas garnedd, wierrer dess uff die Rei kriggd hodd. Dess gäihd jo blouß, woannde im Sodzebescher Kreisel goanz die Wägschdeier verliern duschd unn doann iwwer die Krairischer Häi querfeld niwwer nooch Reise schlabbschd. Kennd jo soi, dasse dodemidd demm Loandrad a emol zeije wollde, dasses häichschdi Zeid fer den Roadwäg vunn Mumboch aus dord owwenoi wärd.
Mundart-Kolumne „De Schorsch“
„De Schorsch“ ist eine Mundart-Kolumne, die jeden Samstag in der Odenwälder Zeitung erscheint. Autor ist WNOZ-Redakteur Wolfgang Arnold, der im Odenwald aufgewachsen ist - und für den das Hochdeutsche in der Schule die erste Fremdsprache war. Als Kabarettist und auf der Fastnachtsbühne pflegt er das „Ourewällerische“ und setzt sich für den Erhalt und die Verbreitung der Mundart ein.
Me kennd a moane, dass dess sou enn kloane Wink war, wäije dere Umgehungsschdrooß: Waonn die erschd emol fädisch iss, muschde vunn Rimboch aus weid außerumm, woannde nooch Merleboch willschd – weil doann alles bei Sodtzeboch im Schdau schdäihd.
Oam Gscheidschde wärs nadierlisch gewäse, woannse die olümbisch Fackel midde Eiseboahn doischs Weschedzdoal gefahrn hehn. Dess gäihd oam Enn vielleischd a nedd hordischer, äwwer uff de Schiene wärdme mimm Wäg nerdd err. Du muschd hoald blouß uffbasse, dassde in Merleboch nedd die Scheese vewische unn doann im Iwwerwoald loande duschd. Zu grouß wolleme die nei Gemoinde jo a nedd mache. Die Weschedz nunner loangd erschd emol.