"De Schorsch": Ohne Brunne isses drucke im Ord
De Schorsch moand, dass die Rimbescher desdewöije wärre oaner hou wolle - orre hodds enn oannern Grund?
Rimboch. De Schorsch will emol oabwaade, obb dess woas gäwwe dudd midd demm Brunne in Rimboch. Die wolle denn jo wärre uffschdelle uffem Maikdbladz, noochdemse denn vor drei Johr oabmondierd häwwe, wiese die Rouen vunn de Besch im Ord nei gemoachd häwwe. Sällemols hodds gehaaße, dass do wärre enn Brunne hiekumme soll – äwwer erschd, woannse die goanz Medd vunn Rimboch nei mache douhn.
Dodefer häwwe die vunn de SPD awwel äwwer koa Geduld mäi. Die wolle, dass der Brunne jedz wärre beikimmd – wenigschdens sou, dassmen hordisch wärre oabbaue konn, woanns doann lousgäih dudd mimm neie Maikdbladz. Sou goanz ohne Brunne siehds hoald e bissel drucke aus im Ord – do konnschde außerrum Houchbehälder baue sou grouß wie e Käisch. Dess schdeckd de Leid wohl noch vunn frieher drin: Woann medde im Ord koan Brunne iss, gibbds in de Noud koa Wasser!
Ess kennd äwwer nadierlisch a soi, dass die vunn de SPD blouß emol gucke wolle, obb der Brunne middsoamd dere Fra owwedruff noch äijendwou schdäihd. Noochdemm die im Sepdember schunn emol wäije dere roude Telefonzell errgoange sinn, vunn dere koans mäi gewissd hodd, wouse awwel groad iss!
Mundart-Kolumne „De Schorsch“
„De Schorsch“ ist eine Mundart-Kolumne, die jeden Samstag in der Odenwälder Zeitung erscheint. Autor ist WNOZ-Redakteur Wolfgang Arnold, der im Odenwald aufgewachsen ist - und für den das Hochdeutsche in der Schule die erste Fremdsprache war. Als Kabarettist und auf der Fastnachtsbühne pflegt er das „Ourewällerische“ und setzt sich für den Erhalt und die Verbreitung der Mundart ein.
Nedd, dass oam Enn noch der Brunne sou guud weggeroamd worn iss, dassen koans mäi finne dudd. Orre vielleischd häwwen jo a die Alwersbescher schdibidzd unn gäwwen erschd wärre raus, woannse endlisch ehrn Roadwäg nooch Rimboch noi krieje. Orre oam Enn wolle die Zodsebescher den Brunne gäije dess GeoLäbb oidausche!
Äwwer ball iss jo Woinoachde – unn wer waas? Vielleischd schdäihd der Brunne jo oan Heilischowend schäi oigepackd als Gschenk uffem Maikdbladz! Woas dehn die Rimbescher schdrahle! Inn demm Sinn: E schäines Feschd eisch all.
Bis zum Negschdemol,
eiern Schorsch