"De Schorsch": Vunn awwel uff glei woar de Schdrom wägg
De Schorsch hodd am voische Sunndoach im Dunkle gehockd.
Ferd. De Schorsch hodd im Dunkle gehockd! Alla guud: Nedd wäiklisch im Dunkle, weil es iss jo doagsiwwer bassierd – äwwer de voische Sunndoach war bei uns vunn awwel uff glei de Schdrom wägg. Unn do wärds aig schnell goanz dunkel! Isch hebb jo erschd gedenkd, die Iwwerwäller häwwe sisch bei ere Droumnoachd enn Udz gemoachd unn unser Windrärrer uffem Kahlbäig blockierd. Äwwer doann binn isch weiß worn, dass blouß bei uns unn in de Nochberschafd nixmäi aus de Schdeckdoose kimmd. In äijend emm Kawwel unner de Gass war en Korze, unn ess sinn a ball fleißische Leid kumme, die sisch dodrumm gekimmerd häwwe.
Äwwer woas duschden in de Zwischezeid dreiwe? Erschd emol enn Kaffee drinke! Äwwer wie? Die Maschin machd koan Mukks, unn de oald Gaskocher aussem Zeldlacher iss lengschd verroschd. Woas läse? Gern – äwwer des machdme jo heidzedoach oam Kombjuder – unn der will Schdrom hou. Die Baddrie vumm Täbbled iss all unn dess, woas noch oan Safd uffem Händie iss, brauchme jo vielleischd noch – wer waas? Mussigg hoische? De Pladdeschbeeler midde meschoanisch Kurwel schdäihd im Museum! Mussigg mache? Isch hebb blouß e elekdrischi Gidda!
Mundart-Kolumne „De Schorsch“
„De Schorsch“ ist eine Mundart-Kolumne, die jeden Samstag in der Odenwälder Zeitung erscheint. Autor ist WNOZ-Redakteur Wolfgang Arnold, der im Odenwald aufgewachsen ist - und für den das Hochdeutsche in der Schule die erste Fremdsprache war. Als Kabarettist und auf der Fastnachtsbühne pflegt er das „Ourewällerische“ und setzt sich für den Erhalt und die Verbreitung der Mundart ein.
Alla fahr isch hoald emol ins Ord – in Ruh enn Kaffee drinke, bisses weirrergäihd. Hebb isch mer gedenkd! Äwwer seid mer die elekdrische Karaaschedoorn häwwe . . .
Wie isch sou dess Door ouguck, dess nimäi uffgäihd, krawweld mer Raach in die Noos noi. De Kall dudd Grille! „Woas soll ischen mache?“, säigder. „Des Fleisch in de Druuh gäihd jo schunschd kabudd!“ Alder! Die Druuh unn de Kiehlschroank! Oan die hebb isch jo garnedd gedenkd kadde! Äwwer veel mache konnschde souwiesou nedd. Außer noch schnell woas vunn demm foine Eis esse, damids nedd velaafe dudd!
Isch binn doann emol die Galjehoul nuff Rischdung Kreckelboch gschlabbd. Emol gucke, obb oans Raachzeiche vumm Schebbel orre vumm Gänsbuckel gäwwe dudd. Me will jo wisse, woas lous iss uff de Weld – a woann die Zivilisadion zoammebresche dudd!
Bis zum Negschdemol,
eiern Schorsch
