De Schorsch: Warums in Linnefels koa Feierwäik gäwwe hodd
Die wollde nedd, dass die Krummescher fer umme gucke unn oam Enn hodd koans woas devu kadde.
Linnefels. De Schorsch kennd sisch denke, dasses zwische de Linnefelser unn de Krummescher e bissel Krummbel gäwwe hodd, wäije demm Feierwäik oam Boigfeschd. Wou doch die Krummescher alle Johr dodemid Rekloame gemoachd häwwe, dassme vunn ehrm Saubäigfeschd aus die beschd Sischd uff dess Geballer houch drowwe in Linnefels hodd. Desdewäije iss dess Saubäigfeschd a immer oam Soamsdoach vumm Linnefelser Boigfeschd.
Do häwwe sisch die Linnefelser äijendwoann gedenkd: Warum solle mer de Krummescher dess Feierwäik schbendiern, wou die doch nix dezugäwwe unn unser Schdaddkässel sou leer iss, wie ess Feerder Roodhaus oan Koansmaikdmoondoach? Alla wolldese „denne do unne“ e loangi Noas drehe, unn dess Feierwäik dessjohr oafach schun freidoachs oabschieße, woann uffem Saubäig noch koans drou denkd, nooch Linnefels zu gucke.
Un wie isses ausgoange? Ehr hebbds jo all middkriggd: Oam Enn hodd koans e Feierwäik gsäh, weil die Linnefelser Moores kadde häwwe. Ess iss hoald groad aig drucke, unn doann midd Feier doisch die Gäijend zu schieße iss, wie de Hund in die Schbeisekoammer zu schberrn unn zu hoffe, dasser nedd oan die Worschd gäihd!
Wer waas, obb dess iwwerhaabd noch enn gschdeide Ploan iss, im Summer grouße Feierwäike oabzubrenne, woanns immer druckener unn heerßer wärd. Oam Enn wärnse in de negschde Johr vunn de Linnefelser Boig aus als Addrakdion midd Wasserwerfer uff die Leid schbridze, damids denne e bissel kiehl wärd. Emol gucke, obbse bis nooch Krummoch kumme!
Bis zum Negschdemol,
eiern Schorsch
