"De Schorsch": Enn Schdoabock iss koa Kängruru
De Schorsch dudds Ourewäller Summer-Dier e bissel äibschd finne.
Ourewoald. De Schorsch dudds schunn e bissel äibschd finne, dasses in demm Summer blouß fer enn Schdoabock geloangd hodd. Isch moan: Alle Johr, woann die meischde Leid in Urlaub sinn unn nix zu douh häwwe, iss äijendwou Veehzeig unnerwägs. Unn woas häwweme nedd schunn alles kadde: Läib, Krokodille, Beern, Pumas . . . Laurrer sou e Gediers, dess normalerweis blouß im Urwoald läwe dudd.
Äwwer im Ourewoald sinnme hoald e bissel gemiedlischer bei de Sach. Woannmer schunn a sou e Summerdier hou misse, doann dudds a emol enn gemoine Bock. Unn dess iss a koa Willsau, die sisch veklaad hodd – sou wie der Läib sällemols in Berlin – orre oam Enn blouß oigebild! Noa! Der iss eschd – unn me waaß a, wou der hiekehrn dudd!
Me derf sisch äwwer schunn emol frooche, obbse im Bäigdierpark nix kadde hehn, woas fer e bissel mäiner Uffräijung soije hehd kenne. Sou enn Schdoabock, der koam woas dudd unn a koa Noud leide dudd, iss jo schneller wärre aus de Noochrischde, wie e Känguru hubbse konn! Sou oans häwweme jo ess voische Johr in Groasällmoch kadde, wous oan de Hoaldeschdell uff de Buss gewaad hodd. Nix gäije denn Schdoabock – äwwer des Känguru hodd schunn e bissel mäiner hergemoachd!
Mundart-Kolumne „De Schorsch“
„De Schorsch“ ist eine Mundart-Kolumne, die jeden Samstag in der Odenwälder Zeitung erscheint. Autor ist WNOZ-Redakteur Wolfgang Arnold, der im Odenwald aufgewachsen ist - und für den das Hochdeutsche in der Schule die erste Fremdsprache war. Als Kabarettist und auf der Fastnachtsbühne pflegt er das „Ourewällerische“ und setzt sich für den Erhalt und die Verbreitung der Mundart ein.
Noja, wenigschdens warrer schlau genung, oan die Bäigschdrooß doischzugäih. Dord lossese sisch vunn sou emm Dier midd zwa grouße Herner wenigschdens noch e bissel aus de Ruh bringe. Im Ourewoald wärrer oam Enn garnedd grouß uffgfalle, woanner äijendwou oan de Gass gschdoanne hehd.
Äwwer fer die goanz grouß Summerloch-Gschischd dudds hoald nedd loange. Do misseme uns fers oaner Johr noch emol woas oanneres ausdenke. Vielleischd sou enn Wasserbiffel aus Groasällmoch doisch de Saukobbtunnel dreiwe – orre enn Waller aussem Oanglerteisch in die Weschedz hocke . . .
Awwel drickeme äwwer erschd emol die Doume, dass der Schdoabock wärre guud hoamkumme dudd! Ehr hodd jo soi Beschdes gäwwe!
Bis zum Negschdemol,
eiern Schorsch