„De Schorsch“: De Roomoandiker midd de Babbnoas
Woann Fasnoachd und Valldinsdoach zoammefalle, konns iwwerzwäisch wärn.
Weschedzdoal. De Schorsch waas nedd, obber heid liewer Kräbbel orre liewer Blume vumm Oikaafe midd hoambringe soll. Wou doch Fasnoachd iss, äwwer im sälwe Aacheblick a Valldinsdoach. Dess iss jo schunn e bissel iwwerzwäisch, dass dess uffenoanner falle dudd. Do konnme oam Enn nedd immer genau unnerscheide, obb dess alleweil enn Udz iss orre roomoandisch, woann oans woas schenke dudd. Woann deer oaner midd de Babbnoas im Gsischd soi Liebe schweern dudd, doann konn dess schunn e bissel dabbedd aussäh – unn du waschd nedd, obb aus dere Rous nedd vielleischd Wasser rausschbridze dudd, woannde drou riesche widd!
Mundart-Kolumne „De Schorsch“
„De Schorsch“ ist eine Mundart-Kolumne, die jeden Samstag in der Odenwälder Zeitung erscheint. Autor ist WNOZ-Redakteur Wolfgang Arnold, der im Odenwald aufgewachsen ist - und für den das Hochdeutsche in der Schule die erste Fremdsprache war. Als Kabarettist und auf der Fastnachtsbühne pflegt er das „Ourewällerische“ und setzt sich für den Erhalt und die Verbreitung der Mundart ein.
Uff de oanner Seid wärn jo näijends sou veel Kiss vedaald unn wärd sou aig ougebenneld, wie oan de Fasnoachd! Alla bassd dess schunn wärre e bissel zoamme. Me soll sisch oam Valldinsdoach jo gäijeseidisch zeije, dassme sisch wischdisch iss unn sisch moog. Unn woann dess iwwer de Aschermiddwoch nausgäihd, doann waasme a glei, dasses Blume warn, die me kriggd hodd – unn koa Kräbbel.
Alla wär isch moinere Fra enn Schdrauß Kräbbel middbringe. Vunn denne dudds jo awwel sou veel unnerschiedlisch bunde gäwwe, dass die faschd wie Blume aussähn, woanndese gscheid ourischde duschd. Do wärdse a glei weiß, dass de Schorsch soi Fraad oan de Udzerei nedd verlorn hodd – unn isch glaab, dasse misch a groad desdewäije e kloa bissel moog!
Bis zum Negschdemol,
eiern Schorsch