Mundart-Kolumne

"De Schorsch": De Schorsch dudd sisch soi E-Akde uffs Händie loarre

Der moand, dassme uff die Ar denn haufe Zeid uff de Gass schbarn dudd.

De Schorsch dudd sisch soi E-Akde uffs Händie loarre. Foto: Pexels/Kaboompics.com
De Schorsch dudd sisch soi E-Akde uffs Händie loarre.

Weschedzdoal. De Schorsch hodd sisch soi Unnerlaache vumm Dokder glei emol uff soi Händie runnergeloarre. Dess iss jo garding, wous neierdings die E-Akde fer Padziende gäwwe dudd, do duschde nemlisch enn Haufe Zeid schbarn. Woann disch oans uff de Gass oubabble dudd; „Unn, wie?“ Do muschde nimäi long unn braad vezäihle, woumidd de awwel groad Maleer hoschd. Säigschd oafach: „Waad emol enn Aacheblick, isch schick der groad midd BluuTuss moi Akde riwwer, do konschdes uff doim Telefon noochläse.“

Newsletter

Holen Sie sich den WNOZ-Newsletter und verpassen Sie keine Nachrichten aus Ihrer Region und aller Welt.

Mit Ihrer Registrierung nehmen Sie die Datenschutzerklärung zur Kenntnis.

Moansche häwwe jo e bissel Moores bei dere E-Akde wäijem Daadeschudz. Äwwer woann isch me do zum Beischbeel de Filb ouguck, kumm isch dodebai nimäi midd. Woann der als im Ord unnerwägs iss, wärd der iwwerroal, vumm Maikd bis zu de Boijemoaschderei, soi Leidensgschischd lous – obbs die Leid heern wolle orre nedd. Demsoi Zibberloin koann die goanz Gemoinde runnerbääre. Äwwer die E-Akde willer nedd, damid koans weiß wärd. Woasser alles hodd!

Isch glaab a, dass dess midd demm elekdronische Kronkebload a fer unsern Schdoammdisch goanz neie Zeide bringe dudd. Mer sinn jo inzwische innem Oalder, dassme meischdens nimäi iwwer Fußball orre de ledschde Doans babble douhn, sondern iwwers Malaad soi unn die Kroankede, die alle häwwe. Woannme jedz äwwer als oam Oufoang in de Schdoammdischgrubb die E-Akde rummschicke, kenneme uns dess schbarn unn glei wärre oanneres Bleedzeig vezäihle.

Oam Enn dudd dess a veel Familiefeschde oabkerze. Biss do als Säll unn Jener iwwer soi Maleer gebabbeld hodd, iss jo meischdens schunn ess Esse koald unn de Owend rumm. Do konnme doch kienfdisch als groad imm Hinnergrund uffem Fernseher die elekdronische Akde vunn allene doischlaafe losse – unn wers wisse will, konn hiegucke.

Isch finn dess alles garding. Woannme nimäi alleweil iwwers Malaad soi unn alle Zibberloin redde muss, doann hoddme endlisch wärre Zeid, iwwers Wärrer zu babble.

Bis zum Negschdemol,

eiern Schorsch